Roseval en PersevalWe komen allemaal voort uit een bepaalde familiecontext. Van hieruit hebben we allerlei boodschappen opgepikt. Onze basishouding is hiermee verbonden.
Ik kom uit een land dat een zware geschiedenis heeft. Er is eeuwenlange overheersing geweest en de mensen dragen er de gevolgen nog van. Aan de buitenkant is dit overigens nauwelijks zichtbaar. Maar wanneer je beter kijkt zie je de erfenis. Het lastige van dit soort zaken is de vraag: wat hebben hedendaagse generaties te maken met het verleden? Wat kan de Duitse jeugd doen aan dat wat hun grootouders hebben gedaan. Wat kan de Nederlandse samenleving doen aan het slavernijverleden. Anders gezegd: wat kan een huidige generatie er nou nog aan doen dat er in het verleden nare dingen zijn gebeurd? Ergens moet je toch een punt zetten?
Ik denk het wel. Het lastige is alleen dat mensen die kampen met de gevolgen er niet zo makkelijk vanaf komen. Hoe hard ze ook willen.
Vanzelfsprekendheid
Dit is van invloed geweest op mijn oriëntatie als kind en later als volwassene. Voor mij is namelijk weinig vanzelfsprekend. Het feit dat ik kansen heb gekregen om mezelf te ontwikkelen bijvoorbeeld, is niet vanzelfsprekend. Met onze geschiedenis had mijn leven er net zo goed anders uit kunnen zien. Ik heb er dus voor moeten knokken. Belangrijk hierin is geweest: het behouden van vertrouwen en geloof in mogelijkheden. Het nemen van verantwoordelijkheid om jezelf en daarmee je leven te verbeteren. En aangezien mijn ouders niet erg materialistisch waren maar eerder nobel, kwam al snel het gevoel omhoog ook iets voor anderen te moeten betekenen. Een bijdrage te leveren, want alleen voor jezelf leven, was te kort door de bocht. Voor mijn ouders en later ook voor mij.